Sekwestry płucne

/szpital.swinoujscie.pl
[Głosów:0    Średnia:0/5]

Mechanizm powstawania sekwestrów płucnych przypisywany jest przetrwaniu zaopatrzenia na czyniowego przez odgałęzienia tętnicy głównej w regionach organogenezy płucnej, które całkowicie utraciły łączność z układem rozgałęzień pierwotnej cewy endodermalnej. Sekwestry płucne mogą być terenem zmian zapalnych. Mogą też nie dawać objawów klinicznych przez wiele lat. Przetokowatość tętniczo-żylna. Przetokowatość tętniczo-żylna płuc może się ujawnić klinicznie już we wczesnym dzieciństwie, może też dać znać o sobie dopiero w latach późniejszych. Anatomicznie jest to jamisty guz wypełniony krwią. Składa się z labiryntu zatok, do których krew doprowadza zwykle jedna większa gałąź tętnicy płucnej, odprowadza zaś żyła. Niekiedy krew jest doprowadzana do guza przez odgałęzienie tętnicy oskrzelowej, a nawet tętnicy międzyżebrowej. W badaniu mikroskopowym naczyń występujących w guzie z reguły nie można odróżnić tętnic od żył. Zjawiskiem charakterystycznym jest ogniskowy nadmiar włókien mięśniowych gładkich przy równoczesnym ogniskowym zupełnym ich braku w ścianie zatok naczyniowych. Powolnie rosnące guzy mieszczą się najczęściej pod opłucną w płacie dolnym po stronie prawej, bądź w płacie środkowym. Zwykle przetokowatość tętniczo-żylna płuc jest zjawiskiem mnogim.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*