NIEODŻYWIENIE JAKO PROBLEM KLINICZNY
NIEODŻYWIENIE JAKO PROBLEM KLINICZNY
Our Score
Click to rate this post!
[Total: Average: ]

Mimo upływu ponad 30 lat od wprowadzenia do praktyki klinicznej leczenia żywieniowego i powszechnej dostępności preparatów do żywienia poza- i dojelitowego, niedożywienie wśród chorych hospitalizowanych jest nadal zjawiskiem powszechnym, a jego następstwa są niedoceniane.
Jak wynika z danych piśmiennictwa od 35 do 55% chorych przyjmowanych do leczenia szpitalnego jest niedożywionych i sytuacja ta nie zmienia się od początku lat siedemdziesiątych podobnie jak pogłębianie się niedożywienia w czasie hospitalizacji znane jako niedożywienie szpitalne” (hospital malnutrition). Potwierdzają to przeprowadzone we Włoszech wieloośrodkowe badania, w których u 705 chorych oceniono stan odżywienia w dniu przyjęcia i po 15 dniach pobytu w szpitalu. W

foto202819 4 NIEODŻYWIENIE JAKO PROBLEM KLINICZNY

dniu przyjęcia niedożywienie stwierdzono u 19,1% chorych, a po 15 dniach leczenia w oddziałach wewnętrznych, chirurgicznych – aż u 60% chorych. Podobnie wygląda sytuacja w Stanach Zjednoczonych. Spośród 100 kolejnych chorych przyjętych do szpitala uniwersyteckiego 56% było niedożywionych, a ocenione retrospektywnie średnie koszty ich leczenia były dwukrotnie wyższe niż chorych prawidłowo odżywionych. W innej pracy oceniono stan odżywienia chorych w 20 szpitalach amerykańskich. Pomimo, że niedożywienie stwierdzono u 2485 chorych, tylko u 32% spośród nich zastosowano interwencję żywieniową. Podobne wyniki przedstawili Townsend i wsp., którzy wykazali, że spośród 490 pacjentów oddziału chirurgicznego w Anglii 35% nie otrzymało żadnego pożywienia przez 2-6 dni, a 17% przez 7 dni i dłużej. Zdaniem autorów ok. 20% spośród badanych pacjentów powinno mieć zastosowane leczenie żywieniowe, a fakt, że go nie mieli stanowi kolejny dowód na ciągle istniejące w szpitalach głodowanie w krainie obfitości”.
Tymczasem najnowszy raport Narodowej Komisji Zdrowia Wielkiej Brytanii rekomenduje podaż energii w granicach 1800-2200 kcal dziennie dla każdego pacjenta.
Zgodnie z zaleceniem Amerykańskiego Towarzystwa Żywienia Poza- i Dojelitowego (ASPEN) 7-dniowe niewystarczające żywienie doustne jest maksymalnym, dopuszczalnym okresem, który pacjent może tolerować bez leczenia żywieniowego. Również Narodowy Komitet Żywienia Danii zaleca podjęcie leczenia żywieniowego, jeżeli podaż pożywienia wynosi poniżej 33% zapotrzebowania przez okres dłuższy niż 2 tygodnie. We wszystkich tych rekomendacjach podkreśla się, że pokrycie zapotrzebowania na składniki odżywcze powinno być traktowane jako ważna część leczenia. Mimo to, codzienna praktyka wskazuje, że jatrogenne niedożywienie pozostaje nadal najczęstszym, niepożądanym efektem leczenia szpitalnego, a wśród jego przyczyn wymienia się:

  • chorobę z jej konsekwencjami metabolicznymi,
  • dietę szpitalną, zwykle nieokreśloną pod względem zawartości białka i energii,
  • zmniejszone przyjmowanie pokarmów w stosunku do zapotrzebowania,
  • głodzenie podczas wykonywania badań diagnostycznych i w okresie okołooperacyjnym,
  • ograniczoną sprawność chorych,
  • brak większego zainteresowania ilością i jakością pożywienia przyjmowanego przez chorych ze strony lekarzy i pielęgniarek.
>>>>  Cardio-9 - opinie, cena, komentarze, oficjalna strona

Następstwa niedożywienia
foto202819 5 NIEODŻYWIENIE JAKO PROBLEM KLINICZNY

/>

Następstwa niedożywienia są wielokierunkowe i dotyczą praktycznie wszystkich narządów i układów, w tym także sfery psychomotorycznej człowieka. Wykazano, że utrata ok. 25% wyjściowej masy ciała powoduje depresję apatię, rozdrażnienie, utratę siły i masy mięśniowej oraz zmniejszenie wydolności fizycznej. Apatia i depresja powodują utratę woli wyzdrowienia, a niemożność koncentracji sprawia, że pacjenci nie są w stanie zrozumieć, zapamiętać i wykonać zaleceń dotyczących ich udziału w procesie leczenia. Osłabienie mięśni oddechowych zwiększa podatność na zakażenia układu oddechowego i może utrudniać odłączenie pacjenta od respiratora. Gojenie ran pooperacyjnych jest upośledzone, a częstość zakażeń większa niż u chorych prawidłowo odżywionych, co wiąże się z osłabieniem odporności. Wszystko to powoduje zwiększenie chorobowości, wydłużenie pobytu chorych w szpitalu i zwiększenie kosztów leczenia.

Identyfikacja chorych niedożywionych

Z tych względów bardzo ważna jest wczesna identyfikacja chorych zagrożonych niedożywieniem, które należy podejrzewać u chorych:

  • ze znaczną nadwagą (>120%), lub niedowagą (
  • z ubytkiem masy ciała > 10% w ciągu 3 miesięcy przed hospitalizacją,
  • hiperkatabolicznych (uraz, oparzenie, gorączka, zakażenie),
  • ze zwiększonymi stratami substancji odżywczych (zespoły złego wchłaniania, przetoki, duże rany, biegunka), oraz
  • otrzymujących dożylnie płyny nie zawierające substancji odżywczych (0,9% NaCl, płyny wieloelektrolitowe, 5% glukoza) dłużej niż 7 dni.

Leczenie niedożywienia

Najprostszym sposobem zapobiegania niedożywieniu jest przyjmowanie takiej ilości pokarmów, która pokryje aktualne zapotrzebowanie pacjenta na energię (25-35kcal/kg m.c/d), białko (0,9-1,2g/kg m.c/d) oraz pozostałe składniki odżywcze włączając w to elektrolity, witaminy i pierwiastki śladowe. Ponieważ nie zawsze jest to możliwe, u części chorych konieczne jest zastosowanie żywienia dojelitowego

foto202820 4 NIEODŻYWIENIE JAKO PROBLEM KLINICZNY

doustnie lub przez zgłębnik, albo żywienia pozajelitowego. Zgodnie z rekomendacją Europejskiego Towarzystwa Żywienia Poza- i Dojelitowego (ESPEN) zarówno wskazania jak i wybór drogi i metody żywienia powinny być dokonywane i nadzorowane przez międzydyscyplinarny zespół leczenia żywieniowego. Bowiem tylko taki system pozwala na efektywne, skuteczne, bezpieczne i najtańsze prowadzenie leczenia żywieniowego. Zespół taki powinien istnieć w każdym szpitalu, a do jego zadań powinny należeć sprawy związane z optymalizacją żywienia, identyfikacją chorych niedożywionych, leczeniem żywieniowym i szkoleniem w tej dziedzinie.

>>>>  Millroad X7 - opinie na temat dodatków do oleju silnikowego

Poprzedni artykułValgus Toe Pro sposób na haluksy
Następny artykułPure Muscle X – Obtenez une musculature en un temps record
Marzena Wielgus
Blog prowadzony jest przez młodą dietetyczkę, pasjonatkę zdrowego stylu życia i matkę, jak sama Autorka o sobie pisze. Jej energia, pasja i twórcze nastawienie do kreowania intrygującej przestrzeni blogowej mogą imponować. Kobieta zamieszcza przepisy na zdrowe potrawy, które świetnie wpływają zarówno na ciało, jak i na ducha. Z perspektywy fachowca i praktyka w sposób wyczerpujący, a zarazem wyjątkowo lekki opisuje różnego rodzaju recenzje, które poleca swoim Czytelnikom. Najprawdziwsza pasjonatka, którzy posiadaja inklinacje i wyjątkowe zacięcie do prowadzenia zdrowego stylu życia, sprawiającego, że najzwyczajniej w świecie jest szczęśliwym człowiekim, który najwyraźniej spełniają się w tym, co robi. Zdołała przy tym zgromadzić wierne grono czytelników, składające się z osób, które również pragną zadbać o swoje ciało, a także samopoczucie – wiadomo przecież, że człowiek jest jednością psychosomatyczną i wszystkie sfery, w zakresie których funkcjonuje, muszą być poukładane. Doskonale zdaje sobie z tego sprawę i swoją wiedzą pragną w bardzo przystępny sposób dzielić się z innymi. Najważniejsze jest jednak, że sposób, w jaki żyje potrafi zachwycić i skłonić do tego, aby wziął sprawy w swoje ręce i zrobił dla siebie coś dobrego.