Jak rozpoznać, czy dziecko jest molestowane?
Zdrowie i Ty

Jak rozpoznać, czy dziecko jest molestowane?

Molestowanie seksualne to temat bardzo trudny zarówno dla ofiar oraz ich rodzin. Dziecku, które padnie ofiarą molestowania, uraz pozostaje często do końca życia. I nawet jeśli nie będzie zdawało sobie z tego sprawy, to podświadomość skrzętnie chowa wszelkie traumy z dzieciństwa, nie pozwalając odetchnąć pełną piersią.

W znacznej większości wypadków (ponad 90%) sprawcą molestowania jest osoba znana dziecku, często to ktoś nawet z najbliższego otoczenia. Zanim dojdzie do molestowania, sprawca stara się przygotować ofiarę psychicznie. Sprawdza, jak daleko może posunąć się w kontaktach seksualnych z dzieckiem,

jak duże prawdopodobieństwo jest, że dziecko nie utrzyma kontaktów w tajemnicy. Stara się przywiązać ofiarę do siebie emocjonalnie i psychicznie, nawiązać więź. Okres przygotowania może trwać od kilku miesięcy do nawet kilku lat. Często stara się podburzyć autorytet rodziców i przekonać dziecko, że kontakt fizyczny z nim nie jest niczym złym. Dla sprawcy „urobienie” (ang. grooming) dziecka jest kluczowym elementem, aby maluch nie powiedział o molestowaniu. Wie, że wykrycie molestowania skończyłoby się dla niego pobytem w więzieniu. Aby uniknąć takiej wpadki, często stara się także „urobić” rodziców dziecka, aby zdobyć ich zaufanie.

Manipulacja dzieckiem i „urabianie” go również przynoszą satysfakcję sprawcy. Wynika to z jego świadomości o władzy i panowaniu nad dzieckiem. Na początku niewinne kontakty, z czasem przeradzają się w związek podszyty erotyzmem. Często pomaga mu w tym naturalna skłonność dziecka do poznawania spraw związanych z seksem i ciałem. Sprawca może na tym etapie dążyć do obnażania się przed dzieckiem, pokazywania mu swoich genitaliów i oczekiwania tego samego od ofiary. Istnieje możliwość, że dziecko może być upajane alkoholem lub narkotyzowane, aby nie pamiętało o zaistniałej sytuacji. W momencie gdy dziecko jest już „przygotowane” sprawca zaczyna dotykać dziecko, rozbierać je i uprawiać z nim seks oralny. Dziecko po wykorzystaniu zazwyczaj bywa szantażowane i zastraszane. Mówi się mu, że jeśli powie komuś o tym co się stało zostanie ukarane. Zazwyczaj sprawca, którym niejednokrotnie bywa ojciec ofiary straszy dziecko, że w przypadku zdradzenia tajemnicy opuści on dziecko i pójdzie do więzienia. Emocjonalny szantaż zazwyczaj działa na dziecko, które zmanipulowane boi się powiedzieć o przykrości jaka ją spotkała.

Jakie sygnały wysyła molestowane dziecko i jak możemy rozpoznać, że padło ofiarą zboczeńca? Niestety nie powie nam ono wprost, że zaistniała taka sytuacja, ponieważ czuje ono konflikt wewnętrzny. Jest rozchwiane między szacunkiem i miłością

do sprawcy, a poczuciem winy, że kontakt seksualny z tą osobą jest czymś złym. Stres wywołany wewnętrznym konfliktem może objawiać się bólami psychosomatycznymi (bóle brzucha, głowy, nudności), zaburzeniami emocjonalnymi, problemami wychowawczymi, problemami w nauce itp.

Oczywistością jest, że żaden rodzic nie chce, aby jego pociecha padła ofiarą gwałciciela. Należy zatem zniwelować ryzyko dostania się dziecka w niepowołane ręce. Należy dokładnie zweryfikować czy, aby dziecko nie jest „urabiane” przez osobę dorosłą z jej najbliższego otoczenia. Sąsiad czy osoba z rodziny może się wtedy zachowywać inaczej wobec naszego dziecka niż zazwyczaj bywa to w danych relacjach. Oto jakie mogą być zachowania osoby „urabiającej” dziecko:

  • dorosły nadzwyczajnie traktuje dziecko, dąży do tego, aby jak najwięcej czasu spędzać z dzieckiem, pomaga w odrabianiu lekcji, zaprzyjaźnia się z dzieckiem i faworyzuje je, obdarowuje je prezentami bądź pieniędzmi
  • mówi dziecku, aby nie wspominało dorosłym o tym co robią i o czym rozmawiają, namawia dziecko do tego, aby mięli wspólne tajemnice
  • próba nawiązania kontaktu z dzieckiem poprzez dotyk, zabawę wymagającą bliskiego kontaktu, przytulanie, łaskotanie, namawianie do umycia pleców itp.
  • pokazywanie przez dorosłego własnego ciała, chodzenie w niekompletnym stroju lub zupełnie nago
  • sugerowanie dziecku, że nagość jest czymś zupełnie naturalnym i pozytywnym, pokazywanie obrazków z roznegliżowanymi osobami lub dzieł artystycznych ukazujących nagie ciało człowieka
  • nie respektowanie intymności dziecka. Wchodzenie do łazienki w momencie gdy bierze kąpiel, lub wchodzenie do pokoju gdy właśnie się przebiera, namawianie do wspólnego siusiania podczas spacerów itp.
  • rzucanie seksualnych aluzji i

    komentowanie ciała dziecka, nadmierne zainteresowanie życiem intymnym, żartowanie z intymnych części ciała, zainteresowanie rozwojem fizycznym

  • dorosły opowiada o swoich doświadczeniach seksualnych, zdradza dziecku intymne szczegóły ze swego życia, opowiada o swojej żonie, mężu bądź narzeczonej, skarży się, że jest samotny i nikt go nie rozumie

W przypadku zauważenia powyższych oznak u opiekunów dziecka powinna zapalić się ostrzegawcza lampka. Nie można jednak od razu oskarżać dorosłego o pedofilię jeśli przejawia niektóre z powyższych oznak. Niektóre z tych zachowań mogą występować u dorosłych nie mających złych zamiarów względem dzieci. Nie należy jednak lekceważyć takich sygnałów, ponieważ bezpieczeństwo dziecka powinno być dla nas najważniejsze i ryzyko, że może mu się dziać coś złego jest zbyt duże, aby tak po prostu przejść obok tego obojętnie. W przypadku zaobserwowania niepokojących sygnałów, które wysyła dorosły należy ograniczyć lub całkowicie odciąć go od dziecka. Jeśli jest to osoba bliska, której nie da się całkowicie odseparować od dziecka należy nie dopuścić do sytuacji w której mogłoby one zostać sam na sam z dorosłym. Szczera rozmowa w takiej sytuacji także jest wskazana, aby uświadomić dziecko, że takie zachowania są niewłaściwe i nie powinno ich akceptować oraz im ulegać.

You may also like...